Rodzinny dom

DSCN3858.JPGDSCN3868DSCN3854DSCN3862

Nie ma jak w domu rodzinnym. Choć jestem już dorosła a krajobraz się nieco zmienił nadal są takie miejsca, do których uwielbiam wracać, które przywołują wspaniałe wspomnienia: pierwszej miłości, łąki pełnej stokrotek i dzwoneczków, zapach koszonej trawy, siana, czy podwórka na którym pasły się gęsi, kury i króliki. Rodzinny dom to zapach domowej zupy i ciast pieczonych co niedziela, to aromat warzyw zebranych prosto z grządki i owoców z krzaka czy tez drzewa. Ale przede wszystkim rodzinny dom to kochająca mama, która zawsze dbała by nam niczego nie brakowało.

W dzisiejszych czasach przyzwyczajamy nasze dzieci do miejskiego życia, do gotowych obiadów i życia w pośpiechu. Często wyręczamy je we wszystkim byle tylko się nie ubrudziły, czy też nie spadły z drzewa. Nie wszyscy oczywiście ale większość z nas chce by dzieci tylko się uczyły i były mądre, by osiągnęły więcej niż nasi rodzice i my. Zapominamy , że pochodzimy ze wsi gdzie nie było bieżącej wody, toalety w domu, czy tez prądu, nie wspominając o komórkach, komputerach internecie czy też tabletach. Świat ruszył z postępem a my przestajemy doceniać wieś (choć dużo się mówi o zdrowej żywności- zapominamy skąd pochodzi) bo przecież tam nie ma zasięgu. To przykre ale stajemy się niewolnikami technologii i wygodnego życia.

Technologia oczywiście wiele ułatwia ale co będzie jak nagle przestanie działać? Kto
z nas będzie umiał poprawnie napisać list? Kto będzie umiał zasadzić plony i je zebrać bez użycia maszyn ? Skupiamy się na wymyślaniu coraz to nowszych udogodnień zapominając o podstawach. Coraz mniej się piszę odręcznie a co za tym idzie zapominamy jak się pisze bo komputery czy telefony wszystko za nas napiszą nawet błędy poprawią. Tradycje przekazywane z pokolenia na pokolenie zanikają bo człowieka zastępują maszyny.

Urodziłam się na wsi i nie wstydzę się tego, że jestem dzieckiem ze wsi a wręcz przeciwnie wieś to najpiękniejsze miejsce w jakim mogłam dorastać i choć teraz korzystam z technologii to nigdy nie zapomnę czego nauczyłam się dorastając na wsi. Bo wieś to pola pełne kukurydzy, pszenicy dojrzewającej w promieniach słońca, to dorodne warzywa oraz owoce słodkie, pachnące i soczyste. To przede wszystkim przestrzeń, cisza i idealna harmonia pomiędzy natura a człowiekiem. Wieś to miejsce gdzie czas się zatrzymuje a człowiek może odetchnąć, zwolnić tempo, odpocząć, podziwiać piękno przyrody i przemyśleć wiele spraw.

 

Reklamy

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Google

Komentujesz korzystając z konta Google. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Facebooku

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj /  Zmień )

Połączenie z %s